Fesbilyan

Kalem ellerimde, sözlerimde alfabemin otuzuncu harfi.Adı ‘sen’ senin adın Fesbilyan.Kırık dökük sahilime vuran bir vuslat türküsü mü yoksa bir isyanın son kalp atışları mı?

Yıllardır özlediğim,adına destanlar  yazdığım,ölüm terleri döktüğüm,gözyaşlarımı hıçkırıklarda boğduğum bir hülyanın zamansız melankolisini yaşar ruhum.
Karanlıklardan,zindanlardan,prangalı ellerimden söküp getirdim bu bitmez tükenmez var edenin aşkını.
Bir sevgili düşünü görürken uyanıp divane olup kalırdım bir başıma.Her şey bir hayalden ibaretti oysa,hiç’ten gelip var sanıp hiç omadan ölmek yerine hiç olduğumuzu bilmeye dair sürülen bir yaşamdı.

Gün doğar her gün kıyamet vaktini iple çekercesine.Yitirilmiş hor görülmüş zamanlarda yaşıyorduk aslında her zaman yeni bir sona doğru giden,intihar eden ruhumun kurtuluşuna ağıt yakan zılgıtlar misali içten riyasız…Çok uzak yada çok yakın her söz çok kırık kalıyor karmakarışık düşüncelerime..

Yitiğini kaybeden annenin kavuşması mı bu? Bilmedim bilemedim..Yenildim yıkıldım…öldüm yeniden dirildim..”ölmeden evvel ölmek” valsına ermekti tüm sevda sözlerim yada aşk dediğim bu sevgili hülyasının bitip gerçeğe doğru bir ummanda kaybolduğu an’lardı beklide..muhtaçlığımı mücrimliğimi acizliğim bilip bir sebep ile var olduğum an’lardı…Nice zaman ruhumda taşıdım ateşini fesbilyan kaç zaman her harfine göz yaşı döktüm.her harfinde binlerce can verdim.Korktum çok kaçtım yokluğunda bilinmedik yollara.kimi zaman bir ayak sesi götürdü beni şu sırrı bilemeye doğru kimi zaman bir kaldırım taşlarının seyrinde düşledim seni…

Cesaret aradım yeni bir varoluşa bedenimde, çok korktum bir çığlıkla boğulup ölmekten…çok yoruldum bir pencere arasında tükettiğim gecelerimin üstüne doğan güneşin ışıklarında.Yar üstüne çok söyledim çok hebâ ettim sözlerimi , aradım buldum bir şükre düçar oldum fesbilyan.

Ağladım yenildim söyledim üzüldü sende buldum kaçışı,bekledim bitsin sensizlik diye.Kaç gece rüyalarda kabuslar dokudum ömür tezgahımda bir sevgili diye seni.Bir ömür adardım şu aşka aşktan öte fesbilyan’a…

Bekledim hep bekledim ve haşroldum yeni bir bedende yeni bir isimle yeniden, kalemin ruhu üflendi ve yeniden yemin edildi kaleme “Nun.Kaleme ve satır satır yazdıklarına and olsun”…Yaz kalem;

Adı:meftûn
Bedeni:meçhul
Sevgilisi:Fesbilyan
Aşkı:bir nur-u ilahi
Zaman: sıfır
Yer:La mekan

İnşirah!! İnşirah!! İnşirah!!

Aşk-ı Hakîr(meftûn)